Når ettermiddagen er så open at han vert for full og ingenting vert gjort

Eg treng vel eigentleg ikkje skrive noko innlegg. Overskrifta seier seg sjølv, vil eg påstå.

Eg skulle eigentleg på skitur med Mari, men ingen av oss var så gira, så me droppa det. Då kan ein jo heller gjere alt ein ikkje har rukke og gjort dei andre ettermiddagane. Mari skulle vaske kle og bake brød (lurer på korleis det gjekk). Eg hadde ingen stoooore planar. Men eg sat litt lenger på jobb. Fekk planlagt litt neste veke (vil ha ei avslappande siste veke før vinterferien). Middag. Kva skal eg lage?

Fjordland rulla nedover (eller oppover?) rullebandet på mega. Avvist… Ingen krise. Det er fem minutt heim til nettbanken, men det tek tid, ass. Kunne heller brukt tida til å koke poteter eller noko. No har eg ete middag og sett litt TV. Og det er snart på tide å legge meg. Kor vart det av ettermiddagen  min? Eg som skulle lese noko vurderingsgreier dei gav oss i dag og ville me skulle lese. Får kike på det på senga.

God natt, godtfolk

Ut på ski, aldri blid

Det slår ikkje feil.

Som lærar skal eg no snart ut på min fyrste skidag! Kvar kontaktlærar følgjer sin klasse. Jupp. Her kjem Kari, hei og hå!

Eg tek oppgåvene mine seriøst, og på måndag tok eg med Benedicte på sportsbutikk for å kjøpe ski! Yes!

Det var eit par fisher smøreski med stavar og det heile.

I går var eg på min fyrste tur. Eg tenkte å gå rundt Sognsvann, for det er så flatt og fint. Eg smurde heilt sjølv, og det kan eg ikkje seie om gjekk bra eller dårleg, for eg har ingen erfaring. Det funka. Men det kjendest som skina for bak lettare enn fram. Eg trudde eg var flinkare, eg gjorde det. Men det gjekk berre og betre.

Det kjendest deilig å vere ute i naturen. Det var mørkt. Det var snø. Det var kveld. Det var kaldt. Det var frisk. Men pina det kom det ikkje ein kar på sykkel. Ja, på sykkel. I skiløypa.

Medan eg gjekk, filosoferte eg over teknikk. Det ser så sabla enkelt ut på TV. Ein som gjekk forbi meg i ein oppoverbakke såg ut som om han flytta føtene framover. Svusj, svusj. Eg tenkte etter og fann ut at det var akkurat som om eg flytta føtene bakover. Svusj, svusj. Det fekk meg til å tenkje på ein symjetime på vidaregåande. Eg har aldri vore nokon kløppar i symjing, men det var ikkje før Tone K sa at eg symde loddrett i vatnet, at eg skjøna kvifor det sjekk så sakte. Eg gjer rett og slett det motsette av det som er vanleg. Kunne ynskje eg var meir lik bare egil: “Jeg gjør ikke det motsatte av det som er vanlig, nei jeg gjør det motsatte av det igjen. Og det motsatte av det motsatte av det som er vanlig, ja, det er jo det vanlige det.” Tenk å vere meir lik han. Då hadde eg sikkert vorte ein reser både til lands og til vanns og i lufta med.

Det blei brått så mange oppoverbakkar. Eg greidde rett og slett ikkje å gå dei, så eg tok av meg skina og gjekk på føtene til det blei flatt. Eg var jo på veg rundt Sognsvann, så flatt var stikkordet. Så mykje ein må gå opp, må ein òg gå ned. Slik er det rundt Sognsvann. Då eg følte eg hadde gått oppover og oppover og oppover, og meinte å hugse at det ikkje hadde vore slik då eg hadde sykla der, møtte eg to danskar. Dei sa at eg var på veg mot Ullevålseter. Ja, det forklarar alt. Dei meinte at når dei som danskar kunne greie desse bakkane, måtte vel eg og greie det. Eg sa at eg var stolt av dei og flau over meg sjølv. Så var det berre å snu.

Eg, som var glad for at eg gjekk rundtover slik at dei bakkane eg gjekk opp i allfall ikkje skulle rennast nedatt på.. Der tok eg feil. Det var berre å setje utføre. Dette gjekk betre enn frykta. Eg datt ikkje så veldig mykje, men det var heldigvis ikkje så mange å ta hensyn til der heller. Eg såg sikkert ut som Bridget Jones nedover der. Men det var gøy. “Berre ver avslappa, du, Kari. Dette kan du. Er du avslappa, gjeng beina så mykje betre”. Eg sa det høgt til meg sjølv.

På T-bana heim var eg både svett, sliten, men litt stolt. Eg hadde vore på min fyrste skitur på 12 (!) år. Eg rekna meg fram til at eg ikkje hadde stått på ski sidan 1997.

No må eg berre øve litt til og så er eg klar for skidag 6. februar.

Takk for merksemda.

jobbus

veka mi:

Mandag: siste eksamen – skreiv om den spesialpedagogiske tiltakskjeden og knytte dette opp til IOP sin plass i denne kjeda. Akkurat den ej bestilte me nå Gud.
Fekk to telefonar om jobbintervju på onsdag

Tysdag: Jobbintervju på xxxxxx skole (vil ikkje skrive namnet i tilfelle nåken googla, so vil ikkje ej at dei ska komme inn på kontaktlærar for 2c sin blogg… for EJ FEKK JOBBEN DER OG DÅ.. de e vel et dårleg teikn, men skulen virka kjempefin og folka og alt.
Ringte og avlyste to jobbintervju. Deilig følelse

Onsdag: Siste dag på leksehjelpjobben min. Lovde S**** og komme på besøk dersom dei skulle vinne bordtenniskonkurransa neste år (????)

Torsdag: Fikse og styre (de e i dag da) diverse. ryddings og sånn.. no må ej forresten gå å ete

I morga ska ej på skulen og få litt bøke og sånn for ej begynne mandag…. GLER-GRUR MEJ

Viss dåkke lure på kar å sånn kan dåkke berre sende mej melding å so fortelle ej gjerne meir. Ej prøva berre å halde bloggen litt anonym, He tatt vekk mitt fulle namn og sånn. Men d ligge nå inn på nette likavel en plass. litt dumt, jaja…

KLEM OG SÅNN

ps Eg gløymte det at eg plar skrive nynorsk på denne bloggen… Uff

Frøet

Jeg ligger bare her og gror
og drikker vann og spiser jord.
Her er så varmt og mørkt og vått.
Her er så fredelig og godt.

i natt kom regnet lett på tå
og banket ganske sakte på.
Det hvisket til meg: Lille bror,
en vakker dag blir du så stor

at du kan løfte taket vekk.
Og i en bitteliten sprekk
vil hele verden åpne seg
og sola smile ned til deg.

Fordi eit blogginnlegg kjem sjeldan åleine

No er det i allfall ingen som kan seie at eg ikkje bloggar. Tante Hildegunn! Hehe..

Men det er kjekkare når det kjem kommentarar inn på bloggen. Då veit eg at folk er der ute og at dei likar meg (eg treng stadig stadfesting på det, berre spør PK. “no hadde de passa med et klapp og en gladeidej”)

Koz frå mej

Elles ei helsing til tøffe Sofie borti USA. Heise det kor tøff du e.

museceller i kroppen

Utan at eg skal gå i detaljar, vil eg berre meddele at eg har museceller i kroppen! Er ikkje det artig? Kristin (frå Solborg) seier at eg har alltid likna på ei mus, så det passar fint. Men ho sa gråmus, men dette er kvite mus, og dei er då litt søtare.

For de som ikkje skjøner beret no, så kan det berre vere like greit.

Kvit mus eller grå mus? Hehe.. Eg googla gråmus for å finne eit bilete. Denne hesten heitere tydelegvis gråmus. Sjølvom den kvite testmusa har raude ekle auge, er eg glad for mus og ikkje heseceller. IIIIAAAHAHAHA…..

IOP

Eg sit her og les om IOPar (individuelle opplæringsplanar som elevar med spesialundervisning skal ha). Det er faktisk fornuftig. Eg er glad eg tek eit emne der eg kjenner eg kan få bruk for det eg lærer. Eg har hatt greie fag før. All metodikken me har hatt i ymse fag har vore brukbar, men ein kjenner ein lærer masse rart på lærarskulen, og at alt ein ser når ein er ute i praksis er det ingen som nemner i nokon bøker.

Likar å dele ting når ting er fine.

Men no kjem nok folk til å kome inn på bloggen min når dei googlar IOP. Stakkars. Såg det var nokon som hadde googla “funksjonshemma blogg” og funne min. Dei leita sikkert etter nokon som skreiv om fh si, men så kom dei berre inn på min fjaseblogg. Og no leitar dei etter nyttig stoff om IOP, og så finn dei berre dette.

Eg: Funksjonshemma eller berre eit lite virus?

Eg skriv alltid to innlegg når eg fyrst bryr meg.

Eg tek eit emne på univeritetet som heiter normalitet og avvik og litt sånn. Eg er denne hausten blitt ganske drilla på kva det vil seie å ha eit avvik og kva det vil seie å vere funksjonshemma og om denne ligg i individet eller i samfunnet og blabla..

Men no skal eg ikkje reflektere så mykje over dette. Det eg vil kommentere i dette blogginnlegget i dag, kjære lesarar, er noko heilt (litt) anna. Eg les litt på bloggen til Sofie, mi kjære svigerkusine som er i USA på sånn utvekslingsting. Og dykk som kjenner meg veit at eg må kommentere diverse når eg fyrst bryr meg. For å kommentere ein blogspot må ein skrive inn eit sikkerheitspassord slik at ein veit at det er eit menneske og ikkje eit lite virus som sit der og skriv. De har sikkert sett det. Det er rare bilete av bokstavar og tal som ligg litt oppå kvarandre. Ved sidan av dette biletet er det bilete av rullestolsymbolet. Det var difor eg kom på det med funksjonshemming. Kvifor der er ein rullestol anar ikkje hobbyspesialpedagogen.

Jaffal. Eg greier ikkje alltid å tyde desse bokstavane og tala ein må skrive. Eg slit med å tyde det. Vil det då seie at eg er eit virus? Bør eg ikkje kommentere Sofie sin blogg? Tygg litt på den, gode folk.

Er nett som å sjå store edderar eller andre ekle greier

Her er to ting som har same effekt:

1: Ein gong eg var ut på Sætre med mine kjære svigerforeldre skulle eg knabbe litt rosiner. Slik eg av og til gjer. Eg veit kva skap dei er i og gjekk målretta og tok ut den raude plastboksa. Dei som er så fine, veit de. Eg opna boksa og skulle akkurat til å strekkje den grådige handa mi nedi for å krafse ut litt godis. Men æ æ æ … det var SVISKER! Det var så ekkelt, det. Eg har då mine år på Mega og Rema og veit godt at det fins svisker i same typane boksar som rosinene. Var akkurat som om rosinene hadde est ut. Å møte svisker når ein trur ein møter rosiner? Ikkje til å anbefale. Er nett som å sjå store edderar eller andre ekle ting.

2: Når ein har skrudd på Caps Lock på datan utan å vite det og så skriv WWW.HOTMAIL.COM på linja. Ein kjipper seg ganske mykje når ein ser opp. Er nett som å sjå store edderar eller andre ekle ting.

Litt nytt

Hei

Det har skjedd ein del endringar i livet mitt denne hausten. Sånn studiemessig og jobbmessig, ikkje sosialt eller familiært sett, altså.

Eg har no fullført tre år med evige gruppearbeid på allmennlærar op HiO. Eg har fått godkjent den peden eg tok på UiO første året i Oslo, så eg har no nokre få studiepoeng igjen til mål. Eg skal difor ta 30 stp (halvt år) med spesped på UiO og ved juletider er eg ferdig lærar.

Elles har eg fått ny jobb. Det vil seie, den gamle jobben min som leksehjelp på ungdomskafé, har no blitt til ein leksehjelpjobb på ein fritidsklubb med elevar frå 5.-7. trinn. Det likar eg.

Elles er eg i skrivande stund på min første vikarjobbedag på ein skule (som eg ikkje skriv namnet på i tilfelle folk googlar). Eg sit på kontoret. Det var det dei trengde i dag. Men håper eg får komme meg til elevane snart. Men eg likar skulen og personalet virkar veldig greie.

Dette var berre masse info meg her og info meg der. Dersom eg skal jobbe på kontoret seinare, vert det nok fleire blogginnlegg.